UNDER CONSTRUCTION

contents
little boys don't die - the film
little boys don't die - the pitch
concept
elementen
proces
onderzoek
locatie scouting
gedichten
logboek
little boys don't die 
the film
https://www.youtube.com/watch?v=awTun2dGTyQ&t=1s
little boys don't die 
pitch
https://www.youtube.com/watch?v=c__Nr4tB3K8&t=1s
elementen
ren
location scouting
archive / home videos
gedichten
onderzoek
Emilio Reyes Basaal - memory as a methodology for filmmaking (film)
Could we use filmmaking to reveal a mental proces?
Memory can also be built, made. You can take a certain element and functionalize it. You can put it in different perspectives.
Remembering through writing
 > Write down my memories of tuur
Kinderen helpen bij verlies - Manu Kierse (boek)
Wat ik vooral meeneem van dit boek is dat mijn gevoelens rondom gemis van Tuur valide zijn. Ik mis het hebben van een maatje, een leeftijdsgenootje in mijn gezin, een broertje. Ik vond dit nooit een gegronde reden voor gemis, omdat het aspect van Tuur als persoon daarin ontbreekt. Ik heb een handvol herinneringen aan onze tijd samen. Het missen van een maatje vond ik dus onzin, omdat ik daarin Tuur als persoon niet specifiek mis.
Psychologische experimenten
booklet of the process
first booklet
second booklet
logbook
4 september 2020
project in art academy: RESEARCH AN UNKNOWN SIDE OF YOURSELF THAT HAS BEEN HIDDEN TO THE WORLD AND MAYBE EVEN TO YOURSELF. TURN THIS RESEARCH INTO A CONCEPT AND, EVENTUALLY, A 1 MINUTE CINEMATIC SELF PORTRAIT.
Questions that popped into my head 
Waarom?
Waarom was ik de overlevende?
Why didn’t I die instead of him? 
What happened on that day?
Waarom ben ik niet gestorven toen?
Waarom kan ik niet gelukkig zijn?
Waarom voel ik me ALTIJD een aansteller?
Hoe kan ik me ooit compleet voelen?
Wie was Tuur?
Wie waren wij samen? 
Wij ben ik zonder hem?
6 september 2020
Ik voel niet zoveel, ik kan niet plaatsen wat ik voel, onbestemd, vandaag begrafenis foto’s bekeken.
Braindump: Revisiting old places / Schrijf een brief aan mijn 5 jaar oude zelf / Aan de overkant van de rivier boek visualiseren / Esther Jansma gedichten / Het moment over doen waarin aarde op de kist wordt gegooid
9 september 2020
Koert vroeg: “waarom ben je met dit project begonnen?”
Dat is een goede vraag. Het knaagde denk ik al jaren aan me en ik wil onderzoeken op welke manier dit indruk heeft gemaakt.
3 zinnen: Ik ga de periode in mijn leven herbezoeken waarin ik mijn broertje Tuur verloor. Ik heb honderd vragen, maar de overkoepelende vraag is: wat ging er door me heen en hoe heeft het zijn sporen achtergelaten? Het is een persoonlijke zoektocht.
Subvragen
Waarom huilde ik niet?
Hoe heeft het gemis van Tuur zich bij mij gemanifesteerd? VISUEEL MAKEN - ZWEMBAD SCHREEUWEN
Kan ik Tuur missen? ONDERZOEK
Heb ik verdriet gehad?
Welk rouwproces heb ik doorgemaakt?
Komt het vaker voor dat kinderen zich schuldig voelen als hun broertje/zusje overlijdt?
Wat heb ik gevoeld na Tuurs dood?
Wat voor impact heeft Tuurs dood op me gemaakt?
In hoeverre heb ik begrepen dat hij dood was?
Hoe is het “zich tot last voelen” gerelateerd aan Tuurs dood? ANTWOORD MANIFESTATIE DOOD
Hoe verhoudt mijn emotionele geheugen zich tot mijn cognitieve geheugen rondom Tuur?
Verdien ik mijn bestaansrecht?
Waarom heb ik het gevoel dat ik mijn bestaansrecht niet verdien?
Wat duw ik weg? VISUEEL MAKEN - WEGDUWEN
Wat voel ik ten aanzien van Tuurs dood?
Wat betekent het om de overlevende te zijn?
Wat betekent het om als zus je broertje te verliezen en alleen over te blijven?
Wat betekent het om alleen over te blijven?
Wat betekent Tuurs dood voor mij?
Hoe speelt Tuurs dood een rol in mijn huidige leven?
Hoe uit ik verdriet?
Hoe heb ik geleerd met mijn emoties om te gaan?
Hoe heeft mijn emotieregulatie zich na Tuurs dood ontwikkelt?
Hoe kom ik bij mijn emotionele geheugen? THEORETISCH / RESEARCH MAKEN
Wat voel ik rondom Tuur?
Waarom vind ik het bijzonder als mensen zijn naam zeggen?
Survivors guilt - VISUEEL MAKEN 
Overkoepelende vraag: hoe heeft Tuurs dood zich in mijn leven gemanifesteerd? 
Thema: verlies van een broertje.
Content: Interviews met ouders, home videos van Tuur en mij, materiaal overlijden en begrafenis, fotoboeken, wetenschap over verlies bij kinderen en emotioneel geheugen.
Form/style: Experimentele documentaire.
Vragen
welk rouwproces heb ik doorgemaakt
Welke emoties voelen zo verkeerd maar zijn er wel?
Verdriet nooit toegelaten, manifesteert zich in stemming
Hoe stel je verdriet vast bij een kind? 
Hoe heeft het gemis van Tuur zich bij mij gemanifesteerd?
Schuldgevoel over niet huilen
Kan ik Tuur missen? 
Waar in mijn lijf heb ik het verliezen van Tuur opgeslagen?
Verinnerlijkte aanwezigheid
Hoe uit mijn survivors guilt zich?
Wat zijn de gevolgen geweest van tuurs dood op mijn leven?
In de eerste weken na onheil; wie had je liever gehouden; tuur of mij?
VISUEEL  zwemmen in meer met jurk
Ouders zeiden; jij hebt ons erdoorheen gesleept, jij bent de reden dat we hierdoorheen zijn gekomen -> druk op mijn schouders, verstikkend, benauwend -> survivors guilt
15 september 2020
regelen achtergrond voor in zwembad
doornemen tuur spullen, boekje en eszther jansma gedicht
met ouders praten om alles helder te krijgen. waarom denken zij dat ik hey gevoel heb mijn bestaansrecht te moeten verdienen? helder krijgen wat er in die periode is gebeurd. filmen op zolder bij avondlicht. 
zolder is de interview setting. daar kan ik ook het word association experiment filmen. ik kan daar ook de doeken ophangen van tuurs begrafenis. 
memories worden afgewisseld met beelden die het nu visualiseren. 
memories kunnen zijn: home videos, beelden van tuur als sterretje in rouss die ons de weg wijst. 
mailen over concept; wat is sterker; waarom hij en niet ik? Of; waarom heb ik het gevoel mijn bestaansrecht te moeten verdienen? 
Research mailen; over experiment
16 september 2020
Waarom ben ik met dit project begonnen?
Ik heb geleerd mijn gevoelens als invalide te bestempelen en weg te stoppen. 
17 september 2020
Ik zou Tuur het liefst vasthouden. In zijn zolderkamertje naast zijn bedje zitten. Die 4 dagen dat hij in huis opgeborgen lag bij hem zijn. Zijn geur nog even opsnuiven. Zijn haar nog even strelen. Zijn handje nog even vastpakken. Hem een kus geven. Hem in mijn armen houden en in zijn kistje leggen. Hem instoppen met zijn mooiste dekentje naast Koetje Boe. Ik zou het allemaal over willen doen. Ik denk dat ik pas later realiseerde hoe definitief het allemaal was en dat ik daardoor niet alles zo bewust mee heb genomen. Mijn herinneringen aan hem werden vertroebeld door de vele dingen die ik te horen kreeg; (“zo jong nog, je hebt vast geen herinneringen meer van hem, nog een baby, hij kon nog nauwelijks praten...” 
19 september 2020
Ik ben aan het wandelen. De contrasten met mijn innerlijke wereld zijn groot. Ik wil voor altijd blijven lopen voor die rust. Ik wil huilen, maar er zit een blokkade.
Zou ik wel kunnen huilen op mijn veilige plek? De warme baarmoeder?
Visual: mezelf ingraven. Ik had dood moeten gaan.
21 september 2020
WOMB INSTALLATION / BAARMOEDER INSTALLATIE 
Maken, van rode dekens. Op de grond. Van boven filmen. Met het avondlicht.

22 september 2020
Podcast Manu Kierse
"Wat beangstigend is, is datgene waar je niet over weet. De dood is mysterieus en mensen reageren er angstig op, op die manier krijgen kinderen het idee dat het eng is. Kennis helpt om angst te reduceren. En kennis die je tot vaardigheid hebt gemaakt helpt je dubbel. 
Verdriet voel je overal behalve in je hoofd. 
Je hoeft niet schuldig te zijn om je schuldig te voelen. Schuldgevoel hebben met liefde en verantwoordelijkheid te maken. Je mag je schuldig voelen, maar je bent niet schuldig. De enige manier om dit kwijt te raken is het door het tientallen keren uit te spreken. Dan raak je ervan bevrijd. Opgekropte schuldgevoelens zijn levensgevaarlijk.
Onder boosheid ligt verdriet."
misschien ook shot die eenzaamheid visualiseert
Stormen rondom een huis op een groot veld. Ik stap het huis uit en het huis stort in.
Zak met zware stenen sjouwen door het water heen en over het gras. Bij kralingse plas filmen.
VICIEUZE CIRKEL: schuldgevoel over overlevende zijn & druk om ouders niet te belasten -> goed kind zijn, want moet bestaansrecht verdienen, hierdoor niet trouw zijn aan mezelf -> wegstoppen emoties -> opstapeling gevoelens -> somberheid -> dit labelen als aanstellerij -> nog meer mentale instabiliteit waardoor uitbarsting komt -> belasten ouders -> schuldgevoel … en zo gaan we weer opnieuw
DOORBREKEN: trouw zijn aan mezelf, als ik mezelf ben ga ik niet over grenzen heen en kom ik zo niet in de cirkel terecht. Schuldgevoel mag er zijn, maar weet; schuldgevoel betekent niet dat je schuldig bènt.
Vrijdag 25 september
na product boekje publiceren van het proces
Zondag 27 september
twee schermen voor de eindfilm
Mijn herinneringen tekenen: mama val tekenen
In av stdio: bloem en ster projectie. Ster projecteren boven mij.
Donderdag 2 oktober
de val personage: barbara
pmt experiment: gaan sprinten en dan geluid van hijgen opnemen, tranen laten lopen. dit is de echte ik.
beeld van mij in blauwe jurk helemaal alleen op een veld, of in een boom.
In film: tekeningen huilende zonnetje, graf etc.
Muziek die ik kan gebruiken
For steven, joep beving
Opus 21
Moments
Changing winds
Midwayer, joep beving 
Tia mak
Donderdag 11 maart
Script writing
Back to Top